Διαμέρισμα στου Μακρυγιάννη με θέα την Ακρόπολη.

Appartment-in-Makrygianni p10

Η φρεσκάδα των ιδεών, δεν είναι σίγουρα θέμα ηλικίας αλλά νοοτροπίας και στάσης ζωής. Αν τύχει όμως και συμβαδίζει και με νεαρές ηλικίες, τότε στο αποτέλεσμα μπορούν να δοθούν πολλοί επιθετικοί προσδιορισμοί. Δημιουργικότητα, φαντασία, διαφορετικότητα, σχεδιαστική πρωτοπορία. Ένα τέτοιο διαμέρισμα παρουσιάζουμε σήμερα και θα αφήσουμε την βραβευμένη αρχιτεκτονική ομάδα Hiboux ARCHITECTURE να μιλήσουν και να κάνουν την περιγραφή του.

«Η αφετηρία του έργου είναι η επιθυμία του ιδιοκτήτη για ένα διαμέρισμα όπου μπορεί να επιστρέφει σε ένα ήσυχο και καθαρό οπτικό πεδίο. Η πρώτη επίσκεψη στο υπό ανάθεση διαμέρισμα έγινε ενώ ακόμα η πολυκατοικία ήταν υπό κατασκευή. Η αρχική του μορφή ήταν ένας ορθογώνιος μακρόστενος χώρος με κλειστές τις δυο μακριές πλευρές και δυο απολύτως διαμπερείς. Η αρχική ανοιχτότητα επέτρεπε σε μια σαρωτική θέα της αθηναϊκής πόλης να “εισβάλει” στον χώρο και υπήρξε καίρια για τις συνθετικές αποφάσεις. Από την μια πλευρά στέκει ο λόφος του Φιλοπάππου, οι αθηναϊκές πολυκατοικίες, και το κυριότερο ο σκουρόχρωμος όγκος του νέου μουσείου Aκρόπολης που υπογραμμίζει κυριολεκτικά την θέα του ναού του Παρθενώνα. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται ακάλυπτοι αθηναϊκών πολυκατοικιών, η λεωφόρος Συγγρού και στο βάθος ο Υμηττός.

Aυτή η ροή που διαπερνά τον ορθογώνιο χώρο δεν έπρεπε να ανακοπεί από πρόσθετους τοίχους ούτε εξωτερικά ούτε εσωτερικά. Οι όψεις, δηλαδή οι στενότερες πλευρές, αποφασίστηκε να παραμείνουν “ανοικτές” σ’ όλο το μήκος, με την χρήση μεγάλων γυάλινων κουφωμάτων. Εσωτερικά, διαμορφώθηκε μια τελείως ανοιχτή κάτοψη, χωρίς διαχωριστικούς τοίχους, που ενισχύει τη διαμπερότητα του χώρου συνολικά.

Appartment-in-Makrygianni p02

Εντός του χώρου του διαμερίσματος η εικόνα των διασπασμένων στοιχείων της πόλης αντιπαραβάλλεται με το ήσυχο, λευκό, εσωτερικό τοπίο. Ελεύθερα έπιπλα-“νησιά” από λευκή γυαλιστερή λάκα διαμορφώνουν περάσματα και επιμέρους χώρους χωρίς σαφή όρια. Τα “νησιά”, καθαροί ορθογώνιοι όγκοι, πλέουν σε μια λευκή επιφάνεια από μεγάλες πλάκες μαρμάρου ‘Αριστον. Συρόμενες λακαριστές και γυάλινες πόρτες κρυμμένες στα “νησιά” και τους πλάγιους τοίχους κλείνουν ορίζοντας το υπνοδωμάτιο του ιδιοκτήτη, τον χώρου του ντους, την γκαρνταρόμπα, τον ξενώνα. Σύροντας τες ο χώρος επαναπροσδιορίζεται και δίνεται στο βλέμμα συνολικά ή χρήσεις και θέες αποκρύπτονται.

Επιφάνειες από λεύκη, ματ λάκα παράλληλες με τις μακριές πλευρές του αρχικού ορθογωνίου διαμορφώνουν δυο ζώνες όπου βρίσκονται οι αποθηκευτικοί χώροι, τα λουτρά, ένα γραφείο-bar, μια οθόνη προβολής και μια βιβλιοθήκη, το wall bed του ξενώνα και η κουζίνα.

Εξαφανίζοντας τις περισσότερες λειτουργίες στο πάχος των πλαϊνών πλευρών και με τα ‘νησιά’ στον ενδιάμεσο χώρο υλοποιείται η αρχική πρόθεση της ανοιχτής κάτοψης που μπορεί να λειτουργεί εντελώς διαμπερής ή κλεισμένη σε τρεις διακριτούς χώρους. Τα μόνα εμφανή έπιπλα είναι το καθιστικό, η τραπεζαρία και το κρεβάτι.

Η σκούρα γκρίζα οροφή γίνεται το υπόβαθρο για την κορυφογραμμή των κυρίαρχων λευκών όγκων. Το σκούρο χρώμα εξαφανίζει απ’ το οπτικό πεδίο την οροφή διαλύοντας το λευκό κουτί.»




Αρχιτέκτονες: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, Μαριάννα Ξυνταράκη, Μαρία Τσιγάρα
Περιοχή: Μακρυγιάννη
Εμβαδόν: 140 τ.μ.
Ολοκλήρωση έργου: 2011
Φωτογράφος: Viewport architectural images, Hiboux ARCHITECTURE
Πηγή: hiboux.gr, archdaily.com

Δημοσίευση: Χριστίνα Κατσίκη
Θέμα: Αρχιτεκτονήματα