Πέτρινη κατοικία διακοπών στη Μάνη από την ομάδα Hiboux architecture.

house-in-Mani-by-hiboux-architecture p09

Η κατοικία βρίσκεται σε κτήμα με λίγες ελιές και χαρουπιές στους λόφους πάνω από τον Άγιο Νικόλαο Έξω Μάνης, και είναι σπίτι διακοπών για μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων και τους φίλους της. Η αρχική μελέτη και η εκκίνηση της κατασκευής σταμάτησε για χρόνια στη φάση του σκελετού από μπετόν, αφήνοντας ένα ημιτελές γιαπί στην εξοχή.

Το 2006 ζητήθηκε η ανασχεδίαση και η αποπεράτωση της κατασκευής. Στην αρχική ιδέα περιλαμβάνεται ήδη η διανομή των χώρων σε τρεις ενότητες, ισόγειο με τα καθημερινά (κουζίνα-καθιστικό), όροφος με τα ιδιωτικά των γονιών (ύπνος-μπάνιο), ξεχωριστό αυτόνομο ισόγειο με χώρο για τα παιδιά/φίλους.

Τα δύο ισόγεια ενώνονται με έναν ημιυπαίθριο διαμπερή χώρο που δροσίζεται από το βορεινό ρεύμα των βουνών. Ο χώρος αυτός έχει ξύλινο δάπεδο το οποίο επεκτείνεται σε μια εξέδρα που προβάλει έξω από το κτήριο και πάνω από την απότομη κλίση προς τον νότο και τη θέα.

Οι δύο ισόγειοι χώροι είναι τελείως διάφανοι προς τον ενδιάμεσο τους ημιυπαίθριο τονίζοντας την ενότητα των τμημάτων του σπιτιού. Η σκάλα που βρίσκεται στην πλευρά του καθιστικού προς τον ημιυπαίθριο μετατρέπεται από ιδιαιτερότητα, που κληροδοτεί το γιαπί, σε λύση, αποκτώντας κεντρική θέση με την επεξεργασία της επιφάνειάς της (χτυπημένο μπετόν) και συνδυαζόμενη με έναν αμφιπρόσωπο πάγκο κουζίνας, που λειτουργεί προς τις δύο κατευθύνσεις, μέσα ή έξω, προς το εσωτερικό ή το ημιυπαίθριο καθιστικό.

house-in-Mani-by-hiboux-architecture p07

Ο χώρος των παιδιών λειτουργεί σαν σύμπλεγμα τριών ξύλινων γωνιών με κρεβάτια, που πλέουν σε έναν μεγάλο ενιαίο γκρί χώρο στο ενδιάμεσο τους. Μια περιστρεφόμενη πολυ-πόρτα μοιράζει την πλήρη ανοιχτότητα του ενδιάμεσου σε ξεχωριστά τμήματα ή σε τελείως κλειστά. Τα δυο κρεβάτια προς το νότο είναι πραγματικά κουτιά-κουπέ στο εσωτερικό, που εξωτερικά προβάλλουν από τον σκελετό του κτηρίου.

Ο πέτρινος τοίχος ντύνει το σκελετό του γιαπιού περιμετρικά. Αφήνει τρύπες ή μεγάλα ανοίγματα βασισμένα σε μια λεπτομερή κίνηση του σημείου θέασης από το εσωτερικό προς το τοπίο. Αποκαλύπτει το σκελετό τμηματικά διατηρώντας την εικόνα του ως γιαπιού. Απομακρύνεται απ’ αυτόν δημιουργώντας ιδιωτικούς χώρους όπως η ανατολική αυλή των παιδιών.

Το αφημένο γιαπί απ’ όπου ξεκινάει αυτή η σύνθεση, έγινε προσπάθεια τελικά να ξεφυτρώνει όσο το δυνατόν λιγότερο από το βράχο γύρω του, με αναλογίες παλιού πέτρινου κτίσματος από μακριά και κάτω και με σταδιακό ξεφλούδισμα του πέτρινου ντύματος του όπως ανεβαίνει και το πλησιάζει ο δρόμος, αποκαλύπτοντας τα τμήματα, τα υλικά και την ιστορία του. Η κατασκευή έγινε με αυτεπιστασία των αρχιτεκτόνων, και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2010.

Οι αρχιτέκτονες Σοφία Ντώνα και Δημήτρης Θεοδωρόπουλος της αρχιτεκτονικής ομάδας Hiboux architecture, κέρδισαν για τον επανασχεδιασμό της συγκεκριμένης κατοικίας, έπαινο στα βραβεία αρχιτεκτονικής 2010, στην κατηγορία νέοι αρχιτέκτονες.



Δημοσίευση: Χριστίνα Κατσίκη
Θέμα: Αρχιτεκτονήματα

Πηγή: hiboux.gr