Καπούτ

kaputtΗ Ευρώπη πεθαίνει. Σωρός ερειπίων, θέατρο καταστροφής και θανάτου, η Γηραιά Ήπειρος σέρνει το μακρύ της ψυχορράγημα μέσα στη φρίκη του πολέμου. Στο μεταξύ, πρίγκιπες και πρέσβεις, κορυφαία στελέχη και κυρίες της αριστοκρατίας, ο καλός κόσμος της υψηλής κοινωνίας και των μποέμ καλλιτεχνών και λογοτεχνών, παρηκμασμένος, χρονοτριβεί εν μέσω διπλωματικών γευμάτων και λαμπρών δεξιώσεων. Γραμμένο μεταξύ του 1941 και του 1943, το Καπούτ είναι ένα έντονα λυρικό μυθιστόρημα και μαζί μια ωμή μαρτυρία για τη φρικτή πραγματικότητα της εποχής.

Το Καπούτ ανήκει στα πιο σκληρά βιβλία που έχουν γραφτεί για τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Είναι το χρονικό της πολιτιστικής και ηθικής κατάρρευσης της Ευρώπης όπως τις καταγράφει ο συγγραφέας ως αυτόπτης μάρτυρας. […] Για ποια Ευρώπη μάς µιλάει ωστόσο ο Mαλαπάρτε; Είναι η Ευρώπη των πολέμων και των μετόπισθεν, μια ήπειρος ταξική, ρατσιστική, υποκριτική, που οι «ραφιναρισμένες» της ευαισθησίες έχουν οδηγήσει στον απόλυτο κυνισμό. […] γι’ αυτό kaputt. Εδώ τελειώσαμε, είναι σαν να μας λέει ο συγγραφέας. Πάμε παρακάτω. Τι θα βρούμε εκεί ένας θεός ξέρει! Κι αν προκύπτει κάποιο συμπέρασμα που ισχύει στο διηνεκές, είναι ότι ο πολιτισμός χρεοκοπεί από τη στιγμή που χάνει τα τελευταία ψήγματα της αθωότητάς του. (Από τον πρόλογο του Αναστάση Βιστωνίτη)

«Δεν υπάρχει πια ουρανός στην Ευρώπη»

Το Καπούτ είναι ένα μεγάλο μυθιστόρημα, το μυθιστόρημα του Ευρωπαίου ανθρώπου που πέρασε αιώνες Ιστορίας χτίζοντας τον ουρανό πάνω από το κεφάλι του, με τα ίδια του τα χέρια, κι όταν τον γκρέμισε, πάλι με τα χέρια του, έμεινε μόνος του με το φόβο του, την ντροπή του και μόνον όπλο του τον κυνισμό του.
Πριν κλείσω οφείλω να πω πως το αριστούργημα του Μαλαπάρτε βρήκε το μεταφραστή που του άξιζε. Η δουλειά του Παναγιώτη Σκόνδρα είναι εξαιρετική.

Τάκης Θεοδωρόπουλος ΤΑ ΝΕΑ (Βιβλιοδρόμιο), 9-10/2/2008 (Από την βιβλιοπαρουσίαση της α’ έκδοσης)

curzio malaparteΟ Curzio Malaparte, ψευδώνυμο του Κουρτ Έριχ Σούκερτ, γόνος της ένωσης του πλούσιου σάξονα Έρβιν Σούκερτ και της λομβαρδής Εβελίνα Περέλι, γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1898 στο Πράτο, στην Τοσκάνη της Ιταλίας.
Σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, θέλοντας να πολεμήσει κατά των δυνάμεων της Αυστρουγγαρίας (που τότε κατείχε εδάφη που σήμερα ανήκουν στην Ιταλία) και καθώς στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ιταλία ήταν ουδέτερη, ο Μαλαπάρτε κατετάγη στην Legione Garibaldina, μια μονάδα της Λεγεώνας των Ξένων που αποτελούνταν αποκλειστικά από Ιταλούς. Το 1915 η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των Δυνάμεων της Ανταντ και ο Μαλαπάρτε κατετάγη στο σώμα των Αλπινιστών του Βασιλικού Στρατού της Ιταλίας.
Μετά το τέλος του Α΄ Παγκόσµιου πολέµου, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη δημοσιογραφία. Από το 1922 ο Μαλαπάρτε ήταν ενεργό μέλος του Φασιστικού Κόμματος.
Εξέδωσε τα πρώτα του βιβλία τη δεκαετία του 1920, αλλά κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση με τα δύο αριστουργήματά του, το Καπούτ (1944) και το Δέρμα (1949). Αποστασιοποιημένος από τον φασισμό ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο Μαλαπάρτε θα αποκτήσει κομμουνιστική κομματική ταυτότητα, θα δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον μαοϊσμό, ενώ λίγο πριν από τον θάνατό του θα ασπασθεί τον καθολικισμό.
Το ψευδώνυμο Μαλαπάρτε αποτελεί παρονομασία του ονόματος του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Curzio Malaparte, αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, πέθανε στη Ρώμη τον Ιούλιο του 1957.

Τίτλος: Καπούτ (ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ)

Τίτλος πρωτοτύπου: Kaputt
Συγγραφέας: Κούρτσιο Μαλαπάρτε
Μετάφραση: Παναγιώτης Σκόνδρας
Πρόλογος: Αναστάσης Βιστωνίτης
Επιμέλεια: Γιάννης Γαλανόπουλος    
Εκδότης: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

logo-3d-small