Νοέμβριος

noembrios1989. Ο λαός του Ελ Σλαβαδόρ ζει τον τρόμο του εμφυλίου πολέμου. Ένα πρωινό του Νοεμβρίου, μια ομάδα ένοπλων αντρών εισβάλλει στον χώρο του Καθολικού Πανεπιστημίου και δολοφονεί εν ψυχρώ έξι Ιησουίτες και δύο γυναίκες.

Ο πατήρ Τοχέιρα αναγκάζεται από τις περιστάσεις να πάρει τα ηνία αυτές τις τραγικές μέρες και αναλαμβάνει το καθήκον να αποκαλύψει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτούς τους θανάτους. Ωστόσο, ο μοναδικός μάρτυρας που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση της υπόθεση σιωπά. Ποιοι είναι οι πραγματικοί ένοχοι της σφαγής;

Εμπνευσμένο από τα τραγικά γεγονότα που συντάραξαν το Ελ Σαλβαδόρ και τη Λατινική Αμερική, ο ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ είναι ένα συγκινητικό μυθιστόρημα για τον φόβο, το μίσος και την ατιμωρησία. Ένα βιβλίο που ρίχνει φως για πρώτη φορά στα περιστατικά που έλαβαν χώρα το 1989, μια προσπάθεια να ακουστεί η φωνή των φτωχών και καταπιεσμένων.

Από την εισαγωγή

Αυτή η ιστορία θα έπρεπε να αρχίζει το 1950, όταν ένας άντρας σε μια κακοφωτισμένη αίθουσα ρώτησε αν υπήρχε κάποιος που ήθελε να προσφερθεί εθελοντικά να ταξιδέψει στην Αμερική. Καθισμένοι στις καρέκλες τους, μια παρέα νεαροί, που κανένας τους δεν ήταν πάνω από δεκαεννιά χρόνων, τον άκουγαν με τον ενθουσιασμό που ακούει κανείς μια ιστορία γεμάτη περιπέτειες. Εκείνος ο άντρας τους μίλησε για έναν τόπο με πέτρινους δρόμους, που βρισκόταν στις παρυφές μιας κοιλάδας, όπου δέσποζε ένα ηφαίστειο και περιβαλλόταν από λόφους, οι οποίοι ανήκαν σε μια οροσειρά που εκτεινόταν από το Μεξικό μέχρι τα βάθη της Νότιας Αμερικής, και που η πορεία της διακοπτόταν μόνο από τη διώρυγα του Παναμά.

noembrios-1Εκείνο το πρωινό, παρά τον ενθουσιασμό όλων των νεαρών ιεροσπουδαστών, μόνο ένας τους σήκωσε το χέρι. Λίγο αργότερα θα ξεκινούσε το ταξίδι του για την άλλη μεριά του ωκεανού, με μια αυξανόμενη και ειλικρινή χαρά. Εκείνες τις μέρες τού άρεσε να πιστεύει πως αναμφίβολα, όταν επέστρεφε, θα ήταν άλλος άνθρωπος. Εκείνο που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να φανταστεί τότε ήταν πως δε θα γύριζε ή ότι θα το έκανε μόνο με έναν τρόπο αποσπασματικό κι ανολοκλήρωτο, γιατί το να επιστρέφεις για να φύγεις πάλι είναι σαν να μην επιστρέφεις καθόλου και επειδή επιστρέφει κανείς μόνο στον τόπο όπου ανήκει, κι αυτός ο άντρας, αυτός ο δεκαεννιάχρονος νεαρός, σύντομα θα συνειδητοποιούσε ότι δεν ανήκε πια στον τόπο απ’ τον οποίο είχε φύγει.

Έτσι θα έπρεπε να αρχίζει αυτή η ιστορία, με έναν νεαρό με μαύρο ράσο να κατεβαίνει τη σκάλα ενός αεροπλάνου ένα πρωί, με τον τρομερό ήλιο των τροπικών πάνω απ’ το κεφάλι του, τη ζεστή αύρα στο ακόμη άγουρο πρόσωπό του, καθώς θα ένιωθε έκπληκτος και περίεργος συνάμα για τα όσα έβλεπε γύρω του – τα δέντρα που απλώνονταν πλάι στον διάδρομο προσγείωσης, τους λόφους πέρα μακριά, το ηφαίστειο που κάλυπτε τον ορίζοντα στα βόρεια. Με το που θα πατούσε στη γη, θα έκλεινε τα μάτια του και θα έμενε για μια στιγμή σ’ εκείνη την παράδοξη γαλήνη, τη γεμάτη αρώματα, φως κι έναν μακρινό ήχο από πουλιά που έμοιαζε με μουρμουρητό. Χρόνια αργότερα, μπορούμε να δούμε τον ίδιο άντρα και τα ίδια κλειστά μάτια, αλλά δεν κατεβαίνει καμία σκάλα. Και δεν είναι το 1950, παρά το 1989. Μεσάνυχτα σχεδόν.

jorge galanΟ Χόρχε Γκαλάν γεννήθηκε στο Σαν Σαλβαδόρ του Ελ Σαλβαδόρ το 1973. Αγαπούσε από μικρός τις ιστορίες που άκουγε, όσο παράξενες κι αν ήταν. Η αίσθηση του πραγματικού ήταν πάντα παρούσα στις διηγήσεις των μεγάλων. Έτσι λοιπόν αποφάσισε να τις αφηγηθεί και να μιμηθεί την προφορικότητα του λόγου. Δεν ήταν πρόθεσή του να ακολουθήσει το μονοπάτι του Μαγικού ρεαλισμού, όμως η λατινοαμερικάνικη ιδιοσυγκρασία του δεν τον άφησε να ξεφύγει από αυτό. Ο ίδιος δηλώνει λάτρης του Ουίλλιαμ Φώκνερ, στον οποίο πάντα επιστρέφει, είτε για να διαβάσει μερικές παραγράφους, είτε ξανά και ξανά τα βιβλία του. Και να το πρώτο παράδοξο: Ο Φώκνερ ήταν επηρεασμένος από τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αλλά και ο Μάρκες είχε αναφορές από τον Φώκνερ.
Ο Γκαλάν ξεκίνησε γράφοντας ποιήματα. Θεωρούσε ότι τα μυθιστορήματά του είχαν ελλείψεις και ξαφνιάστηκε πολύ όταν έδωσε σε κάποιον να διαβάσει το χειρόγραφο του βιβλίου Το δωμάτιο στο βάθος του σπιτιού και του άρεσε πολύ. Γιατί οι ιστορίες που περιλαμβάνει το βιβλίο, δεν είναι «κανονικές», είναι γεμάτες «φαντασία». Συνεχίζει να γράφει ποιήματα, με μια κοινωνική χροιά, γιατί, όπως υποστηρίζει, «η αλήθεια είναι ότι η πραγματικότητα και τα προβλήματα είναι τόσο έντονα που σε κρατάει, δεν μπορείς να την παραβλέψεις, δεν μπορείς να την ξεχάσεις».
Τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Διηγήματος στη χώρα του (Premio Nacional de Novela Corta) για μια νουβέλα που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. Είχε όμως την τύχη να διακριθεί με πολλά άλλα βραβεία σε άλλες χώρες, όπως στην Ισπανία, όπου ζει πλέον μόνιμα, μετά τις απειλές που δέχτηκε κατά της ζωής του, με αφορμή την έκδοση του ιστορικού μυθιστορήματος Νοέμβριος, όπου αφηγείται, με στοιχεία και ονόματα, τη δολοφονία έξι ιησουιτών καθηγητών στην εστία της ιησουιτικής κοινότητας του Κεντροαμερικανικού Πανεπιστημίου του Σαν Σαλβαδόρ (UCA) από μέλη του διαβόητου Τάγματος Ατλάκατλ, στις 16 Νοεμβρίου του 1989, εννέα χρόνια μετά την ψυχρή δολοφονία του αρχιεπισκόπου του Ελ Σαλβαδόρ Όσκαρ Ρομέρο. Το έγκλημα παραμένει ατιμώρητο, οι δολοφόνοι είναι ελεύθεροι. Η έρευνα για το βιβλίο διάρκεσε πάνω από μια δεκαετία.
Το 2016 τιμήθηκε με το Βραβείο της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας για το μυθιστόρημά του ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ. (Πηγή: ert.gr)

Τίτλος: Νοέμβριος

Τίτλος πρωτοτύπου: Noviembre
Συγγραφέας: Jorge Galán
Μετάφραση: Βασιλική Κνήτου
Επιμέλεια: Άννα Μαράντη
Εκδότης: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

logo-3d-small