Συνέντευξη με τον Κώστα Βαρώτσο.

varotsos-p2











Η αλήθεια είναι πάντα κάποια άλλη...


1. Τόπος καταγωγής? Κατάγομαι από την Αλφειούσα. Ένα χωριό της Ηλείας, κοντά στην Αρχαία Ολυμπία.

2. Οι θύμισες των παιδικών χρόνων πόσο διαμόρφωσαν την αισθητική σας άποψη? Ο ορίζοντας. Αυτός ο ορίζοντας που έβλεπα στην Αμαλιάδα, σηματοδότησε την αγάπη μου για το «ανοικτό» και το «άπειρο». Η έννοια του άπειρου, του «μη ορίου» είναι χαρακτηριστικό της δουλειάς και της ζωής μου.

3. Τι στυλ προτιμάτε? Προτιμώ το πραγματικό, το γνήσιο. Αυτό που γέννησε η περιοχή. Η αισθητική απορρέει από την ειλικρίνεια.

4. Ποιο κτίριο θα θέλατε να έχετε κτίσει, αν ήσασταν αρχιτέκτονάς? Τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα. Έργο του αρχιτέκτονα του Παρθενώνα Ικτίνου. Είναι ένα αριστούργημα.

varotsos-p1
5. Ποιο κτίριο θα θέλατε να γκρεμίσετε? Την πλ. Ομονοίας.

6. Είστε συλλέκτης? Αν και έχω πολλά έργα συναδέλφων μου, δεν θα έλεγα ότι είμαι συλλέκτης. Ίσως στην επόμενη ζωή μου...

7. Αγαπημένη πόλη? Αθήνα, σαν μάνα. Ρώμη, σαν πατέρας. Νέα Υόρκη, σαν ερωμένη.

8. Αγαπημένο στέκι? Η ψαραγορά της Αίγινας.

9. Ποια είναι η αγαπημένη σας περιοχή στην Αθήνα? Η Αθήνα έχασε πια το άρωμά της. Μου έμειναν μόνο οι μνήμες της.

10. Ποιό είναι το ποιό αγαπημένο σας αντικείμενο από μικρός, που καταφέρατε να αγοράσετε? Θα έλεγα ένα αντικείμενο που δεν κατάφερα να αγοράσω. Ένα ιστιοπλοϊκό. Το αγόρασε όμως ο αδελφός μου.

varotsos-p4
11. Ποιό είναι το πιο αγαπημένο σας αντικείμενο στο σπίτι? Όλο το σπίτι σαν ένα ενιαίο σύνολο είναι αγαπημένο μου. Η θέα του είναι μαγευτική. Αν όμως μπορούσα να ξεχωρίσω ένα θα έλεγα τις τριανταφυλλιές μου.

12. Ξεχωριστός designer? Ανδρέας Βαρώτσος.

13. Πως ορίζετε το καλό γούστο? Το γούστο εξαρτάται από την ειλικρίνεια. Από τις αναλογίες. Δεν είμαι δογματικός. Μου αρέσει το πραγματικό και όχι ο μιμητισμός.

14. Αν θέλατε να αποδώσετε την σημερινή κατάσταση με ένα τραγούδι, ένα συγγραφικό ή θεατρικό έργο ποιό θα ήτανε? Ντάριο Φο. Δεν πληρώνω- δεν πληρώνω.

15. Σταδιοδρομία στην γλυπτική και όχι στην αρχιτεκτονική από επιλογή ή από τύχη? Παγίδα ο έρωτας προς την τέχνη.

16. Η αγάπη σας για την θάλασσα πόσο έχει επηρεάσει την σκέψη και τα έργα σας? Καταλυτικά. Η θάλασσα είναι σχολείο.

varotsos-p5
17. Τι σας έχει προσφέρει η ενασχόλησή σας με την θάλασσα? Τον τρόπο να χειρίζομαι την ζωή. Η πιο επικίνδυνη πορεία είναι όταν έχεις τον δυνατό άνεμο πίσω σου. Τότε η θάλασσα γίνεται σαν ποτάμι. Σε παρασέρνει. Δεν έχεις τιμόνι. Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή. Όταν έχεις θετικό άνεμο είναι σαν να μην έχεις τιμόνι. Πρέπει να πετάξεις σκοινιά, έναν κουβά, μια πλωτή άγκυρα για να κόψεις ταχύτητα. Στη ζωή όμως θέλει δύναμη για να πετάξεις κουβά. Όταν έχεις πάλι τον αέρα κόντρα στις 20 μοίρες, έχεις σκληρό και δυνατό τιμόνι. Δεν μπορείς να πας κόντρα. Θα βουλιάξεις. Γι΄ αυτό πρέπει να προετοιμαστείς, να πας κάπου αλλού και μετά να φτάσεις εκεί που θέλεις. Και στη ζωή άλλωστε όλα τα μεγάλα θέλουν προετοιμασία.

18. Η οικονομική κρίση που περνάμε πιστεύεται ότι θα μετατραπεί σε αναζήτηση νέων αξιών? Υπάρχει πανικός αυτή τη στιγμή. Τα μοντέλα αποτυγχάνουν και ζούμε την κατάρρευση του Αγγλοσαξωνικού «αντικειμενικά σωστού». Αυτό προσδιορίζει και το λάθος να ψάχνουμε νέα μοντέλα. Το μόνο που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση είναι να αντιληφθούμε τον πραγματικό χώρο και όχι να επιβάλλουμε κάποιο μοντέλο στον πραγματικό χώρο.

018
19. Η αξία της τέχνης σήμερα? Οι κοινωνίες και η οικονομία δεν δίνουν και πολύ σημασία στην τέχνη. Την κοιτάνε μόνο σαν μεταπώληση, σαν κέρδος. Την ουσία όμως των μηνυμάτων την περνάει επιφανειακά. Αν οι οικονομικοί παράγοντες καταλάβαιναν την ουσία των μηνυμάτων και την σημασία της εξαφάνισης του αντικειμένου με την έννοια του, τότε θα καταλάβαιναν τις φούσκες και θα είχαν προστατευτεί. Τι καταρρέει άλλωστε τώρα? Η οικονομία είναι εννοιολογική. Αντί να βγαίνουν χρήματα από την πραγματική οικονομία, έβγαζε η οικονομία από τον εαυτό της.

20. Η πολιτεία και η στάση της απέναντι στην τέχνη? Από ανύπαρκτη έως καταστρεπτική. Όσοι πέρασαν από την θέση του υπουργού πολιτισμού, πίστευαν ότι είναι οι ίδιοι το έργο, το γλυπτό. Νομίζουν ότι είναι το πολιτισμικό προϊόν. Πώς να συνεννοηθείς όταν σου λένε “Δοξάστε με!”... Δεν πρέπει εμείς να ασχολούμαστε με τον υπουργό Πολιτισμού, αυτός πρέπει να ασχολείται μαζί μας. Η πολιτισμική στρατηγική είναι φασιστικό πράγμα. Η τέχνη και ο πολιτισμός είναι κάτι χαοτικό, μη ελεγχόμενο. Από τη στιγμή που πας να το ελέγξεις, το συρρικνώνεις. Δεν χρειάζεται να οργανώσεις τίποτα.

 

 


Δημοσίευση: Μίκα Παπαδοπούλου
Θέμα: Συνεντεύξεις



sxediastiko