Συνέντευξη με την Μαίρη Κωνσταντούρου.

maria3

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρέπει να ξαναβρούμε τον αρχαίο πολιτισμό μας για τον οποίο τόσο υπερηφανευόμαστε. Ακολουθώντας τις αρχές τους, πρέπει να διδαχθούμε παιδεία, δηλ. πνευματική και ηθική αγωγή, ψυχική καλλιέργεια, αξίες και οράματα.

1. Τόπος καταγωγής? Η μαμά μου ήταν από την Χίο, ο μπαμπάς από την Πύλο. Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, όμως νιώθω και δηλώνω νησιώτισσα. Χιώτισσα.

2. Οι θύμισες των παιδικών χρόνων πόσο διαμόρφωσαν την αισθητική σας άποψη? Τα παιδικά χρόνια όλων μας επηρεάζουν σε πολλούς τομείς τη μετέπειτα ζωή μας. Οι γονείς μου αγαπούσαν πολύ το χρώμα -στο σπίτι, στα ρούχα τους, ακόμη και στο φαγητό που έβαζαν στο τραπέζι μας- έτσι κι εγώ θέλω ο χώρος που ζω να είναι πλημμυρισμένος από χρώματα. Επίσης, θυμάμαι πάντα μια βιβλιοθήκη γεμάτη με βιβλία μέσα στο σπίτι μας, ως εκ τούτου μου είναι σχεδόν αδιανόητο να φανταστώ ένα ολοκληρωμένο σπίτι χωρίς το συγκεκριμένο έπιπλο.

3. Τι υπάρχει από αυτές τις αναμνήσεις στο σπίτι σας? Δυστυχώς, έπειτα από ένα δύσκολο διαζύγιο, μια κλοπή και έντεκα μετακομίσεις, δεν κατάφερα να περισώσω πολλά αντικείμενα από εκείνη την υπέροχη εποχή. Μου έχει απομείνει ένας παλιός καθρέφτης της μαμάς, τα κιάλια του μπαμπά, ένα ρολόι τσέπης του παππού, το φορητό πικάπ που είχα σαν μαθήτρια και κάποια άλλα μικροαντικείμενα.

4. Τι στυλ αρχιτεκτονικής προτιμάτε? Μου αρέσουν πολύ τα παλιά κτήρια που έχω δει σε πόλεις της Ιταλίας καθώς και τα νεοκλασικά που έχουμε καταφέρει να διασώσουμε στην Ελλάδα. Με άλλα λόγια, μου αρέσει το ύφος της αρχιτεκτονικής που έχει να πει κάτι, όχι τα ψυχρά και γυμνά κτήρια που βουβαίνουν τις αισθήσεις.

maria1

5. Αγαπημένο χρώμα και τι συμβολίζει? Όπως προανέφερα, λατρεύω τα χρώματα. Περισσότερο τα έντονα από τα παλ. Δεν ξέρω τι συμβολίζουν, όμως εμένα μου προσφέρουν ζωντάνια, αισιοδοξία, κέφι και ψυχική ηρεμία. Δεν αντέχω το σκέτο λευκό στους τοίχους ή το απόλυτο μαύρο στα έπιπλα.

6. Ποιο κτίριο θα θέλατε να έχετε κτίσει, αν ήσασταν αρχιτέκτονάς? Αν μιλήσω βασισμένη στην ανθρώπινη ματαιοδοξία, θα ήθελα να είχα χτίσει την Ακρόπολη αφού έτσι θα εξασφάλιζα την αθανασία μου μέσα από την απόλυτη τελειότητα. Αν σκεφτώ με βάση το συναίσθημα –πράγμα που συνηθίζω, θα έλεγα το Ιωσηφόγλειο Ορφανοτροφείο ή το Γηροκομείο Αθηνών, που είναι πολύ όμορφα κτήρια. Μάλλον θα πω το Ταζ Μαχάλ που συνδυάζει την ομορφιά με την αγάπη και διαχρονικότητα.

7. Ποιο κτίριο θα θέλατε να γκρεμίσετε? (ή ένα κτίριο για βραβείο κακογουστιάς). Υπάρχουν πολλά κτήρια που με ενοχλούν αισθητικά. Θυμάμαι πρόσφατα είχα δει αυτό που στεγάζει την πολυεθνική Petrobras στο Ρίο ντι Τζανέιρο. Ένα απρόσωπο, ψυχρό και κακόγουστο κατασκεύασμα, χωρίς χρώμα και «ψυχή».

8. Είστε συλλέκτης? Κάποτε ναι. Μου άρεσε να μαζεύω παλιά αντικείμενα και είχα κληρονομήσει τα άλμπουμ του φιλοτελιστή μπαμπά μου. Τώρα –δυστυχώς- μου έχουν απομείνει τα κομμάτια που προανέφερα, λίγα παλιά βιβλία, κάποια νομίσματα μικρής αξίας και μια πλούσια συλλογή από αναμνήσεις…

9. Αγαπημένη πόλη? Η Θεσσαλονίκη είναι πανέμορφη πόλη. Όπως και τα Χανιά. Η παλιά πόλη της Ρόδου, η πόλη της Κέρκυρας. Αν μου επιτρέψετε να διευρύνω την απάντησή μου, αγαπώ όλα τα νησιά μας. Πιστεύω πως έχουν μια ιδιαίτερη γοητεία. Όπως επίσης μου αρέσουν ξένες πόλεις –Νάπολι, Φλωρεντία, Μιλάνο, Μόναχο, Νυρεμβέργη- επειδή έχουν διατηρήσει την παλιά, διαχρονική ομορφιά τους.

maria2

10. Αγαπημένο στέκι? Δεν έχω αγαπημένα στέκια. Περνάω καλά όπου κι αν βρίσκομαι φτάνει να έχω καλή παρέα. Βέβαια, πρέπει να ομολογήσω, πως παίζει ρόλο το περιβάλλον.  Μου αρέσουν τα μέρη που είναι δίπλα από τη θάλασσα ή κρυμμένα μέσα στο πράσινο.

11. Ποια είναι η αγαπημένη σας περιοχή στην Αθήνα? Το Γιουσουρούμ, στο Μοναστηράκι τις καθημερινές!

12. Ποιό ήταν το πιο αγαπημένο σας αντικείμενο από μικρή, που καταφέρατε να αγοράσετε? Ένα σκαλιστό κινέζικο μπαουλάκι. Από μικρή με γοήτευε η ασιατική τέχνη και η φιλοσοφία.

13. Ποιό είναι το πιο αγαπημένο σας αντικείμενο στο σπίτι? Όλα όσα έχουν απομείνει από τους γονείς μου. Αυτά που προανέφερα, ένα μικρό γυναικείο τασάκι τσάντας και μερικά μπολ παλιάς εποχής. Αντικείμενα που έχουν να μου «πουν» κάτι.

14. Ο αγαπημένος Αρχιτέκτονας ή designer? Δε θα πω ότι γνωρίζω και πολλούς. Ποτέ δεν ακολούθησα συγκεκριμένες συμβουλές και οδηγίες για τη διακόσμηση του σπιτιού μου. Ωστόσο, κάπου είχα διαβάσει για τον Αλέξη Γεωργακόπουλο, ένα νέο designer, με μινιμαλιστικές, εκλεπτυσμένες και λειτουργικές απόψεις στο χώρο της διακόσμησης. Δείχνει άνθρωπος ικανός στον τομέα του, έξυπνος και ευφάνταστος.

15. Αν δίνατε εικόνα σε έναν πρίγκιπα, μία πριγκίπισσα, μια νεράιδα και σε έναν δράκο, ποιοι πιστεύετε ότι θα τους ταίριαζαν? Ας αρχίσουμε από τους δράκους, τους κακούς μάγους και τους διεφθαρμένους πρίγκιπες. Πολλοί οι υποψήφιοι για τους συγκεκριμένους ρόλους. Η Βουλή, ας πούμε, είναι ένα θέατρο γεμάτο από δαύτους που μας φλομώνουν στα παραμύθια. Όσο για πριγκίπισσες δε θα σας πω, επειδή δεν τις γνωρίζετε. Είναι οι αγαπημένες μου φίλες. Στην καλή νεράιδα, όμως, θα έδινα τη μορφή της γνωστής συγγραφέως Θάλειας Κουνούνη, επειδή έχει μια ψυχή που σπάνια συναντάς στις μέρες μας, μάλαμα! Άσε που είναι και γλυκιά σαν νεράιδα.

maria4

16. Η δημοκρατία σήμερα, είναι ένα ταλαιπωρημένο πολιτικό σύστημα. Τι πιστεύετε ότι θα συμβούλευαν οι αρχαίοι πολιτικοί ή φιλόσοφοι, αν για λίγο ξαναρχόντουσαν στην Αθήνα? Δε νομίζω να αρκούσε λίγος χρόνος για να επανορθώσουν όσα εμείς καταστρέψαμε. Τα λάθη είναι τραγικά, οι παρερμηνείες δραματικές, οι αλλοιώσεις τρομακτικές. Εγώ υποθέτω πως χρειάζονται τουλάχιστον τριάντα χρόνια για να διορθωθεί η κατάσταση και να ξαναβρούμε τον αρχαίο πολιτισμό μας για τον οποίο τόσο υπερηφανευόμαστε. Εκείνοι μάλλον θα ζητούσαν ακόμα περισσότερο χρόνο. Πιστεύω πως πρώτα-πρώτα θα εξόριζαν όλους όσους έχουν διαφθαρεί ανεπανόρθωτα –είτε είναι μέσα στο πολιτικό σύστημα είτε όχι- και στους υπόλοιπους θα προσπαθούσαν να διδάξουν παιδεία. Καταλαβαίνετε, πνευματική και ηθική αγωγή, ψυχική καλλιέργεια, αξίες και οράματα. Κι επειδή για εμάς τους μεγάλους πια είναι δύσκολο να ξεπεράσουμε όλα τα βιώματά μας και την πλύση εγκεφάλου που μας έχουν κάνει, το βάρος αναγκαστικά πέφτει στα παιδιά. Θα προσπαθούσαν να ρίξουν γερές βάσεις στη νηπιακή ηλικία ώστε να έχουν αργότερα αξιοπρεπείς και έντιμους ενήλικες πολίτες. Γιατί μια κατάσταση, ένα σύστημα, δεν αλλάζει έτσι απλά με λίγα βαρύγδουπα λόγια και μερικούς επαναστάτες. Η αλλαγή, η κάθε πραγματική αλλαγή, ξεκινάει από μέσα μας. Μόνο όταν αλλάξουμε εμείς τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς θα δούμε και τον κόσμο γύρω μας να αλλάζει.

17. Στην εποχή της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, όλα τα βιβλία σας είναι και σε ψηφιακή μορφή. Πιστεύετε ότι η ψηφιοποίηση βοηθάει έναν συγγραφέα? Τον συγγραφέα τον βοηθάει ο αναγνώστης. Αυτός που θα διαβάσει κάποιο βιβλίο του και, αν του αρέσει, θα το συστήσει και σε άλλους. Οπότε δε νομίζω πως για εμάς παίζει ρόλο σε τι μορφή θα διαβάσει ο αναγνώστης μας τα βιβλία μας. Ωστόσο, πιστεύω πως τουλάχιστον οι Έλληνες αναγνώστες, οι περισσότεροι, προτιμούν τα βιβλία στην παλιά τους μορφή. Θέλουν να αγγίζουν το χαρτί, να μυρίζουν τις σελίδες, να τις σημαδεύουν με ένα τους δάκρυ, να υπογραμμίσουν ίσως μια σκέψη που τους κέντρισε την ψυχή. Μέσα από την ηλεκτρονική μορφή –προσωπική μου άποψη- όλες οι ιστορίες χάνουν έστω ένα μικρό κομμάτι από τη «ζεστασιά» τους.

18. Αν θέλατε να αποδώσετε την σημερινή κατάσταση με ένα τραγούδι, ένα συγγραφικό ή θεατρικό έργο ποιό θα ήτανε? «Η φάρμα των Ζώων» του Τζορτζ Όργουελ, νομίζω πως είναι ένα διαχρονικό και αντιπροσωπευτικό έργο για την ανθρώπινη πραγματικότητα που ζούμε κατ’ επανάληψη. Όσο για τραγούδι, αυθόρμητα μου ήρθε το εκπληκτικό «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον», του Διονύση Τσακνή.

maria5

19. Η οικονομική κρίση που περνάμε πιστεύεται ότι θα μετατραπεί σε αναζήτηση νέων αξιών? Θέλω να ελπίζω σε κάτι τέτοιο. Είναι κάτι ανάλογο με αυτό που σας είπα παραπάνω. Το θέμα είναι η παιδεία. Και ίσως, μέσα σε όλο αυτό το χάος και τον πανικό, να καταφέρουμε να αναστήσουμε ανθρώπινες αξίες που είχαμε παραγκωνίσει για να δώσουμε χώρο και σημασία στη φιλαυτία και τον ωχαδερφισμό μας.

20. Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που ονειρεύονται να δουν τα έργα τους εκτυπωμένα? Αν νιώθουν πραγματικά την ανάγκη να μοιραστούν το έργο τους με τον κόσμο, να μη το βάλουν κάτω, να μην απογοητευτούν με ό,τι κι αν ακούσουν από τους εκδότες. Να συνεχίσουν να γράφουν, πρώτα με την ψυχή κι έπειτα με το μυαλό τους, να γράφουν ασταμάτητα. Η συγγραφή δεν είναι μόνο ταλέντο, είναι και δουλειά πολλή. Δουλειά επίπονη που απαιτεί μεγάλες θυσίες. Και, προς Θεού, μη πιστέψουν ποτέ ότι θα μπορέσουν να ζήσουν –οικονομικά εννοώ- μόνο μέσα από το γράψιμο. Τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα. Όχι ακόμα.

21. Αν επαναπροσδιορίζατε τις αξίες της ζωής μας ποια θα βάζατε πρώτη, εκτός από την υγεία? Ευγνωμονώ και ευγνωμονούσα πάντα τους γονείς μου επειδή πραγματικά μας δίδαξαν τις αληθινές αξίες της ζωής. Όχι πως δεν έπεσα κάποιες φορές στην παγίδα του καταναλωτισμού ή ακόμα και της πλεονεξίας. Όμως, ευτυχώς, ξέφυγα γρήγορα και μπήκα ξανά στο μονοπάτι που μου είχαν δείξει εκείνοι. Πρώτη αξία για μένα ήταν πάντα και εξακολουθεί να είναι η ανθρωπιά και δεν τη διαπραγματεύομαι με τίποτα. Είναι πολύ σπουδαίο να είσαι άνθρωπος και να το υποστηρίζεις. Όσο για τις υπόλοιπες, ε, μάλλον τώρα θα έβαζα τον έρωτα σε λίγο χαμηλότερη θέση. Μοιάζει λιγάκι με τα πολιτικά κόμματα. Στη θεωρία είναι πολύ καλός, στην πράξη μας τα χαλάει…


Δημοσίευση: Μίκα Παπαδοπούλου
Θέμα: Συνεντεύξεις




sxediastiko