Γιούντιν. Μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη.

Giountin p01Η ανησυχητική αύξηση των ποσοστών των φιλοναζιστικών κομμάτων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, μας υποχρεώνει να ξαναδούμε τις ιστορικές διαδρομές και να ξανασταθούμε στις αιτίες δημιουργίας του κόμματος εκείνου που λατρεύεται και προσπαθεί να αναπαραχθεί από μία μικρή στην αρχή και μεγαλύτερη τώρα, ομάδα ανθρώπων. Του ναζιστικού.

Όχι επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται, όπως σημειώνει ο ιστορικός Λόρενς Ρίς αλλά επειδή περιέχει προειδοποιήσεις που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψη μας. Ίσως, αν δεν είχε συμβεί το Wall Street Crash το 1929 και οι εξ αυτού οικονομικές κρίσεις των κρατών, να μην υπήρχε και η μαζική ανεργία στη Γερμανία, που σηματοδότησε την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία.

Λέξη κλειδί: Οικονομική κρίση. Τότε και τώρα...

Στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης εκατομμύρια Γερμανοί αποφάσισαν ξαφνικά να στραφούν προς ένα αντισυμβατικό ηγέτη που νόμιζαν ότι είχε "χάρισμα", επειδή συνδεόταν με τους φόβους τους, τις ελπίδες τους και την λανθάνουσα επιθυμία να κατηγορούν τους άλλους για την κατάσταση τους. Και το τελικό αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους.

Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, οι οργισμένοι Έλληνες δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης σε έναν άνθρωπο που κυνηγά ότι θεωρεί κατώτερο ή πολιτικά ενάντιο και που υποστηρίζει, εκτός όλων των άλλων, ότι δεν υπήρχαν θάλαμοι αερίων στο Άουσβιτς, παρά τις ανθρώπινες μαρτυρίες, τις ομολογίες των Γερμανών στρατιωτών και τα ιστορικά ντοκουμέντα.

Giountin p02Σίγουρα πρέπει να θυμηθούμε την αρχή της «φιλοσοφικής» ιδεολογίας των ναζιστών, πάνω στην οποία θεμελίωσαν τον θάνατο εκ. ανθρώπων. Ήταν το 1904, όταν ο Άλφρεντ Πλετς (Alfred Ploetz) ίδρυσε την Γερμανική Εταιρία Ευγονικής (Deutsche Gesellschaft für Rassenhygiene). Δεκάξι χρόνια αργότερα εκδόθηκε το έργο Άδεια Καταστροφής της Ζωής που Δεν Αξίζει να Ζει (Die Freigabe der Vernichtung lebensunwerten Lebens), το οποίο ζωογόνησε την ανάπτυξη του Γερμανικού κινήματος της ευγονικής. Με συγγραφέα τον Καρλ Μπίντινγκ (Karl Binding], έναν ευρέως αναγνωρισμένο δικαστή, και τον φημισμένο ψυχίατρο Άλφρεντ Χόχε (Alfred Hoche), το έργο αποτέλεσε το κλειδί για τη διαμόρφωση της Ναζιστικής ιδεολογίας, ρητορικής και πρακτικής:

Υπερασπιζόταν τη θεωρία που υποστήριζε ότι η εξόντωση των "άχρηστων ανθρώπων" θα έπρεπε να νομιμοποιηθεί. Έτσι, οι έννοιες της "άχρηστης ζωής" ή "ζωής που δεν αξίζει να ζει" που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί προήλθαν από εκείνο το βιβλίο. Οι Μπίντινγκ και Χόχε μιλούν στο βιβλίο για "άχρηστους ανθρώπους". Ζητούν "την εξάλειψη εκείνων που δεν μπορούν να σωθούν... των οποίων ο θάνατος είναι επιτακτική ανάγκη"... για εκείνους που είναι υποδεέστεροι και από τα ζώα "χωρίς τη θέληση ούτε να ζήσουν ούτε να πεθάνουν". Σε αυτούς που είναι "διανοητικά νεκροί" και που αποτελούν "ξένο σώμα μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων"

Οι δραστηριότητες του Πλετς και τα λόγια των Μπίντινγκ και Χόχε ήταν οι πρόγονοι της "τελικής λύσης" του Χίτλερ που θα ακολουθούσε είκοσι χρόνια μετά. Το Ολοκαύτωμα ήταν μια εκ προθέσεως, σχολαστικά σχεδιασμένη προσπάθεια για την ολοκληρωτική εξόντωση των εθνοτήτων-στόχων.
Giountin p03
Σε ένα λόγο του τον Οκτώβριο του 1943, ο Χάινριχ Χίμλερ, αρχηγός των SS, είπε, απευθυνόμενος σε ανώτατους αξιωματικούς των SS και ηγετικά μέλη του κόμματος: "Τι θα κάνουμε με τις γυναίκες και τα παιδιά; Αποφάσισα να βρω μια εντελώς ξεκάθαρη λύση και για αυτό το θέμα. Θεωρώ ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να ξεριζώσω (ausrotten) τους άντρες -με άλλα λόγια, να τους σκοτώσω ή να βάλω να τους σκοτώσουν- και να αφήσω τους εκδικητές με τη μορφή παιδιών να μεγαλώσουν και να αναμετρηθούν με τους γιους και τα εγγόνια μας. Έπρεπε να παρθεί η δύσκολη απόφαση να εξαφανιστούν οι άνθρωποι αυτοί από το πρόσωπο της γης".

Το Ολοκαύτωμα δικαιολογήθηκε στη βάση του ότι τα θύματα ήταν Untermenschen, δηλαδή κατώτερα πλάσματα ή υπάνθρωποι, που θεωρούνταν αφενός κατώτεροι βιολογικά (όπως για παράδειγμα οι Σλάβοι) και αφετέρου, ειδικά στην περίπτωση των Εβραίων, πιθανή απειλή στην ανωτερότητα και την κυριαρχία των Άρειων. Αυτοί που το διέπραξαν, το έβλεπαν ως μια μορφή ευγονικής, ως την δημιουργία μιας καλύτερης ράτσας μέσω της εξαφάνισης όσων θεωρούνταν "ακατάλληλοι", στην ίδια λογική με τις υποχρεωτικές στειρώσεις, το Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4 και την "φυλετική υγιεινή".
Giountin p06
Έχουν γραφτεί χιλιάδες βιβλία για την ζωή και τον θάνατο στα κολαστήρια, ταινίες και θεατρικά έργα συμπληρώνουν τις βιωματικές αφηγήσεις των ανθρώπων με το ανεξίτηλο νούμερο στα χέρια.

Ένα από αυτά, το Γιούντιν. Μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη, μας περιγράφει την ζωή μιας οικογένειας Εβραίων της Θεσσαλονίκης, μέσα από την πένα του Γιώργου Ρωμανού.

Η ιστορία μιλά για το εβραϊκό ολοκαύτωμα, τη συμμετοχή σ' αυτό Εβραίων, Χριστιανών, προδοτών και επώνυμων δωσίλογων. Τις απαρχές της σύγχρονης κοινωνικής - οικονομικής Κρίσης, στην Κατοχή και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Ο Ρωμανός κάνοντας χρήση ντοκουμέντων και μυθοπλασίας καταγράφει κρυμμένα μυστικά της πόλης, τους θύτες που εμφανίστηκαν μετά τον Μεγάλο Πόλεμο ως πατριώτες. Η έρευνά του για το Εβραϊκό ζήτημα στη Θεσσαλονίκη συμπλέκεται με την επινοημένη αναπαράσταση για να αναδείξει τους ανθρώπους στις αληθινές, διόλου μυθιστορηματικές διαστάσεις τους.

Η Αντζέλ, μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη, είναι Εβραία και αφηγείται την ιστορία της οικογένειάς της, που αρχίζει πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και φτάνει στη δεκαετία του 1990. Η οικογένειά της έχει φιλικές σχέσεις με μία άλλη οικογένεια, χριστιανών.
Giountin p04
Στην Κατοχή, μέσα από τις δύο οικογένειες θα ξεπηδήσουν δυο μεγάλοι έρωτες, ένας ιδεαλιστικός και ένας κολασμένος. Η αδελφή της Αντζέλ, η Λέα, θα βιώσει την κορύφωση του μεγάλου της έρωτα, μέσα στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Η Λόρυ, κόρη της Λέα, προσπαθεί να ξεπεράσει τον δικό της νοσηρό και αδιέξοδο έρωτα ζητώντας βοήθεια από την ψυχαναλύτριά της.

Η μικροϊστορία των ασήμαντων ανθρώπων σε μετωπική σύγκρουση με την επίσημη Ιστορία. Ντοκουμέντα και μυθοπλασία αποκαλύπτουν τα καλά κρυμμένα μυστικά της Θεσσαλονίκης και των θυμάτων της εποχής εκείνης. Οι Εβραίοι και οι χριστιανοί. Οι Γερμανοί και ο ρόλος των Βουλγάρων. Ποιος πρόδωσε, ποιον; Ποιος ο ρόλος των δωσίλογων, και της εβραϊκής κοινότητας; Τι συνέβη μετά, στον Εμφύλιο; Πώς φτάσαν όλα αυτά να επηρεάζουν τη χώρα μας σήμερα;

Κομμάτια ζωής, αφημένα, μεταξύ ναζιστικών στρατοπέδων συγκεντρώσεως και σοβιετικών Γκούλαγκ.

Ο Σολζενίτσιν λέει ότι για να βλάψει κανείς ένα ανθρώπινο ον, πρέπει να πιστεύει ότι πράττει κάτι σωστό. Ας θυμηθούμε τα αδιάψευστα ιστορικά γεγονότα και την φιλοσοφία του μίσους όταν θα σταθούμε μπροστά στην κάλπη και θα κληθούμε να αποφασίσουμε ποιους θα τιμωρήσουμε και όχι ποιους θα κάνουμε δυνάστες μας.


Giountin p05Ο Γιώργος Ρωμανός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1948. Γράφει μυθιστόρημα, διήγημα, δοκίμιο, και διδάσκει αφηγηματολογία σε σεμινάρια. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Εμφανίστηκε νέος στα γράμματα, το 1977, με το βιβλίο του: "Ο Αλέξανδρος κ. ά. διηγήματα", (Πρόσπερος). Δημοσιεύει διηγήματα (από το 1973) σε έγκυρα λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, και δοκίμια (από το 1978). Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ρώσικα.
Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει έξη συλλογές διηγημάτων, δύο μυθιστορήματα, μία νουβέλα, δύο μελέτες, και μία μετάφραση διηγημάτων του Dylan Thomas.
Επιμελητής βιβλίων, από το 1972. Και, από το 1997 εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού 'Πανδώρα' και των ομώνυμων εκδόσεων.
Σπουδές: πτυχίο Ιατρικής (1972), Αριστοτέλειο Παν. Θεσσαλονίκης. Μεταπτυχιακά-ειδικότητα, Εθνικό Καποδιστριακό Παν. Αθηνών. Και στο ίδιο, σπουδές στη Φιλοσοφική σχολή. Εργάστηκε ως γιατρός μέχρι το 1992.
Το 2011 δημιούργησε το διαδικτυακό περιοδικό:
pandoraperiodiko.blogspot.com και το ιστολόγιο romanosg.blogspot.com.
Ως ζωγράφος, είναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Από το 1984, έχει εκθέσει τη δουλειά του σε 10 ατομικές εκθέσεις. Και, από το 1966, έλαβε μέρος σε 45 ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Διακρίσεις, -επιλογή:
2004. Το βιβλίο του: "Δέκα ροκ κι ένα μπλουζ για τρεις", Διηγήματα, Μεταίχμιο, εισήχθη για διδασκαλία στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και Τιφλίδας.
2006. Μετάλλιο της πόλεως Δήμου Παπάγου, για την προσφορά του στα γράμματα και στις τέχνες.
2009. Για το βιβλίο του "Καζαμπλάνκα Καφέ", Μυθιστόρημα, Άγκυρα, 2008, και για το σύνολο του έργου του, του απονεμήθηκε, το βραβείο Εκδοτών Βιβλίου Βορείου Ελλάδος.
Βιβλιογραφία -ενδεικτική:
Για το έργο του Γ. Ρ., υπάρχει βιβλιογραφία από το 1978. Έχουν γραφτεί, σε περιοδικά και εφημερίδες, περισσότερες από πενήντα εκτεταμένες κριτικές μελέτες, και δεκάδες μικρότερα κείμενα. Παρουσιάσεις του έργου του έχουν γίνει σε αίθουσες γραμμάτων, τεχνών, σε συνέδρια καθώς και σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Έχει δώσει συνεντεύξεις σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, ημερήσιο και περιοδικό τύπο.
α. Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Πατάκης, 2007, (Ρωμανός Γιώργος, σελ 1953, και Πανδώρα σελ. 1682).
β. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάνικα, τ. 52, σελ. 345.
γ. Μεγάλο λεξικό Ελλήνων Ζωγράφων, Γλυπτών, και Χαρακτών, εκδ. Μέλισσα, τ. Δ΄, σελ.114.

Τίτλος: Γιούντιν
Υπότιτλος: Μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη: Mυθιστόρημα
Συγγραφέας: Γιώργος Ρωμανός
Εκδοτικός οίκος: Άγκυρα
Πηγή: el.wikipedia.org

logo-3d-small