Σώμα στη βιτρίνα

soma-sti-vitrinaΆμστερνταμ, Κόκκινη Συνοικία. Μάρτιος, 1664: Η Δανέζα Έλσε Κρίστενς έρχεται από το χωριό της στη Μεγάλη Πόλη για «να ζήσει» και «να γράψει ιστορία». Σύντομα από το καπηλειό μιας μονόφθαλμης γριάς, θα βρεθεί στην έπαυλη ενός μαθητευόμενου ζωγράφου και από εκεί στο ατελιέ του Ρέμπραντ, όπου θα γίνει μοντέλο του μεγάλου Δασκάλου. Θα μυηθεί στην τέχνη, στις διαπραγματεύσεις, στον έρωτα, αλλά και στη σκληρότητα των άπληστων ανθρώπων που μέλλει να λεηλατήσουν και τη δική της άνοιξη. Η Έλσε θα μάθει πως ο θάνατος δεν είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί.

Άμστερνταμ, Κόκκινη Συνοικία. Μάρτιος 2014: Η Ελληνίδα Νατάσσα είναι πόρνη της βιτρίνας και εργάζεται δίπλα στο σπίτι του Αδαμάντιου Κοραή. Αγνώριστη και αποφασισμένη, έχει διαγράψει το παρελθόν της και ό,τι την έφερε εδώ, έως ότου ένας μυστηριώδης άντρας εμφανίζεται στη ζωή της και ισχυρίζεται ότι θέλει να τη σώσει, όχι από το παρελθόν, αλλά από το μέλλον της.

Ιστορικό μυθιστόρημα, μεταφυσικό θρίλερ, μια αλληγορία για τη σχέση του ατόμου με τα γεγονότα της εποχής του, το Σώμα στη βιτρίνα είναι ένα βιβλίο για τα μεγάλα όνειρα που κρύβονται στις ταπεινές κόγχες των μητροπόλεων, τη μετανάστευση, τη φιλοδοξία, την τυφλότητα της επιβίωσης, τη νέμεση, αλλά και τη λυτρωτική δύναμη της τέχνης που αφήνει χώρο ακόμα και στα ανώνυμα θύματα της Ιστορίας.

red-light-district-amsterdamΣε συνέντευξή της στην efsyn και στην Βένα Γεωργακοπούλου, η συγγραφέας μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η κόκκινη συνοικία λειτουργεί πέντε αιώνες, ήταν πάντα εκεί, ό,τι και να συνέβαινε, ακόμα και στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η απαρχή της ήταν ένα μεγάλο σπίτι - φυλακή, ιδιοκτησία της Εκκλησίας, όπου κατά τον 15ο αιώνα έκλειναν τις γυναίκες που είχαν παραστρατήσει.
Αυτές κεντούσαν και ύφαιναν και απέξω οι άνδρες, πληρώνοντας κι ένα εισιτήριο, τις χάζευαν, αυνανίζονταν, δεν ξέρω τι κάνανε...
Διπλό κέρδος για τους μοναχούς, που είχαν επινοήσει αυτή τη μέθοδο: και τιμωρία και εκμετάλλευση των γυναικών.
Κάτι ανάλογο δεν γίνεται και σήμερα; Η Κόκκινη Συνοικία είναι τουριστική ατραξιόν, τόσο που όλα πρέπει να καλύπτονται, το ότι βρίσκονται γυναίκες πνιγμένες και δολοφονημένες, το ότι υπάρχουν ανήλικες πόρνες και θύματα του τράφικινγκ».

mantoglou-1Η Αργυρώ Μαντόγλου σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία, Φιλοσοφία και  Κριτική Θεωρία και είναι συγγραφέας πέντε μυθιστορημάτων, μιας συλλογής διηγημάτων και δυο ποιητικών συλλογών.
Άρθρα, κριτικές και θεωρητικά κείμενά της έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο, τον περιοδικό και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Το Νύφη από πολυεστέρα ήταν υποψήφιο για το βραβείο που περιοδικού Διαβάζω το 2003, ενώ το τελευταίο μυθιστόρημά της Λευκή ρεβάνς για το βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης και για το Athens Prize for Literature το 2013.
Έχει μεταφράσει, ανάμεσα σε άλλα μεγάλα ονόματα της αγγλόφωνης λογοτεχνίας,  και έργα των Τζορτζ Έλιοτ, Βιρτζίνια Γουλφ, Χένρι Τζέιμς, Τζέιν Όστεν, Τζιν Ρις, Τζόις Κάρολ Όουτς, Γουίλιαμ Τρέβορ, Άλι Ζμιθ, Πίτερ Κάρεϊ, Καζούο Ισιγκούρο και Χαρούκι Μουρακάμι, για τη μετάφραση του οποίου (Κάφκα στην Ακτή) πήρε το Βραβείο Αναγνωστών Public το 2016.
Έχει διδάξει δημιουργική γραφή στο ΕΚΕΒΙ, στους «Κύκλους Επιμόρφωσης» των Εκδόσεων Gutenberg και στον «Νότιο, Χώρος Τέχνης και Δράσης». Σεμινάρια γραφής έχει, επίσης, δώσει στην «Εταιρεία Διαπολιτισμικών Σπουδών», στον Φωτογραφικό Κύκλο «Εννέα», στο τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ και σε άλλους φορείς τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Βρετανία.
Από το 2006 συντονίζει τη Λέσχη Ανάγνωσης Σύγχρονης Πεζογραφίας στον Πολυχώρο Μεταίχμιο.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, διατέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου από το 2007-2009 και μέλος της επιτροπής για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης (2002-2006) και (2011-2012).

Έργο: Σώμα στη βιτρίνα

Συγγραφέας: Αργυρώ Μαντόγλου
Επιμέλεια: Ελένη Μπούρα
Εκδότης: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

logo-3d-small