Αναρχικοί και μπολσεβίκοι στη Ρωσική Επανάσταση

anarchikoi-kai-mpolsevikoi-sti-rosiki-epanastasiΤα δεκατρία κείμενα αυτού του τόμου συναποτελούν μια ευσύνοπτη παρουσίαση του ιστορικού ρόλου που έπαιξαν οι αναρχικοί και οι μπολσεβίκοι κατά τη μακρόχρονη διαδικασία της Ρωσικής Επανάστασης.

Τα πρώτα τρία κείμενα, γραμμένα από δύο ελευθεριακούς πανεπιστημιακούς ερευνητές (ο ένας πολιτικός επιστήμονας και ο άλλος ιστορικός), εξιστορούν τις δραματικές εξελίξεις στις οποίες έλαβαν μέρος ποικίλες τάσεις και ρεύματα των Ρώσων αναρχικών καθώς και το ιστορικό πλαίσιο εντός του οποίου αυτές έλαβαν χώρα. Τα υπόλοιπα δέκα κείμενα προέρχονται από εμβληματικές μορφές του διεθνούς αναρχικού κινήματος που έζησαν από τα μέσα τα αιματηρά γεγονότα (Κροπότκιν, Μπέρκμαν, Γκόλντμαν, Σαπίρο) ή και πρωταγωνίστησαν σε αυτά (Μαχνό, Βολίν, Μαξίμοφ).

Οι συγγραφείς αναφέρονται εκτενώς στο ακανθώδες ζήτημα της προβληματικής σχέσης αναρχικών και μπολσεβίκων η οποία προσέλαβε επικίνδυνες διαστάσεις, με αποτέλεσμα τη φυσική εξόντωση, την εξορία ή την αυτοεξορία όλων των δρώντων αναρχικών (ακόμη και των μη βίαιων Τολστοϊκών «ιδεολόγων» αναρχοχριστιανών επειδή, ως αντιρρησίες συνείδησης, αρνούνταν να στρατολογηθούν στον Κόκκινο Στρατό).

Ο συλλογικός αυτός τόμος έρχεται έτσι να συμβάλει όχι μόνο στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας αλλά και στην ερμηνεία των αιτίων για την τερατογένεση του πρώτου ολοκληρωτικού κρατιστικού μορφώματος, υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο Ε.Σ.Σ.Δ. – Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, δηλαδή, όπως τόνιζε ο Κορνήλιος Καστοριάδης: «τέσσερις λέξεις, τέσσερα ψέματα».

«Το  πάθος  της  καταστροφής  είναι  και  πάθος  για  δημιουργία».  Αυτά  τα  λόγια  έγραψε  ο Μπακούνιν το 1842, κι από εκείνη τη στιγμή οι Ρώσοι αναρχικοί φλέγονταν από το όραμα μιας κοινωνικής επανάστασης που θα σάρωνε το τσαρικό καθεστώς και θα οδηγούσε στον Χρυσό Αιώνα όπου δεν θα υπήρχε πια κράτος.
Κι επιτέλους, τον Φεβρουάριο του 1917 αυτό το πολυπόθητο όνειρο έμοιαζε ν’ αγγίζει την πραγμάτωσή του. Όταν ξέσπασε η εξέγερση στο Πέτρογκραντ θρυμματίζοντας τη μοναρχία, οι αναρχικοί την υποδέχτηκαν μ’ ενθουσιασμό, βλέποντας  σε  αυτήν  τον  αυθόρμητο  ξεσηκωμό  που  είχε  προβλέψει  ο Μπακούνιν  κάπου εβδομήντα χρόνια νωρίτερα. Η πλήρης κατάρρευση της εξουσίας τούς έπεισε πως ο Χρυσός Αιώνας έφτασε κι έτσι ρίχτηκαν ολόψυχα στον αγώνα για την κατάργηση των τελευταίων υπολειμμάτων του κράτους και για την απόδοση της γης και των εργοστασίων στον απλό λαό.

Paul Avrich, ιστορικός

Τίτλος: Αναρχικοί και μπολσεβίκοι Στη Ρωσική Επανάσταση
Κείμενα: Πιοτρ Κροπότκιν, Πωλ Άβριτς, Φρανκ Χάρισον, Νέστορ Μαχνό, Έμμα Γκόλντμαν, Αλεξάντερ Σαπίρο, Βολίν, Γκριγκόρι Μαξίμοφ, Αλεξάντερ Μπέρκμαν
Μετάφραση: Ροζίνα Μπέρκνερ, Μάκης Κορακιανίτης, Γιόλα Μπαλή, Γιάννης Ιωαννίδης
Εκδότης: ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

logo-3d-small