Το Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας

to-ypourgeio-tis-ypertatis-eftixiasΠώς αφηγείσαι μια κατακερματισμένη ιστορία;
Με το να γίνεσαι σταδιακά ο καθένας.
Όχι.
Με το να γίνεσαι σταδιακά το καθετί.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ μας οδηγεί σ’ ένα εσωτερικό ταξίδι που διαρκεί πολλά χρόνια – από τις πολυπληθείς γειτονιές του παλιού Δελχί και τα λαμπερά πολυκαταστήματα της εκκολαπτόμενης νέας μητρόπολης μέχρι τα χιονισμένα βουνά και τις κοιλάδες του Κασμίρ και πέρα, όπου ο πόλεμος είναι ειρήνη και η ειρήνη πόλεμος, και πότε πότε «κηρύσσεται κανονικότητα».

Η Αντζούμ, που ήταν Αφτάμπ, ξετυλίγει ένα ξεφτισμένο περσικό χαλί σε μια πόλη νεκροταφείο που αποκαλεί σπίτι. Ένα μωρό εμφανίζεται ξαφνικά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, σε μια φάτνη από σκουπίδια στο πεζοδρόμιο. Ο αινιγματικός Τίλο είναι τόσο παρών όσο απούσα είναι αυτή από τις ζωές των τριών αντρών που την αγάπησαν. 

Το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ είναι μια οδυνηρή ιστορία αγάπης και ταυτόχρονα μια αποφασιστική διαμαρτυρία, που γράφεται με ψιθύρους και κραυγές, με δάκρυα και μερικές φορές με γέλια. Οι ήρωές της είναι άνθρωποι που έχουν συντριβεί από τον κόσμο όπου ζουν και στη συνέχεια σώθηκαν από αγάπη και από ελπίδα. Για τον λόγο αυτό, όσο εύθραυστοι κι αν είναι, δεν παραδίδονται ποτέ. Αυτό το γοητευτικό, υπέροχο βιβλίο επινοεί εκ νέου τι μπορεί να κάνει και να είναι ένα μυθιστόρημα. Και σε κάθε σελίδα του αποδεικνύει το χάρισμα της αφήγησης που διαθέτει η Αρουντάτι Ρόι.

arundhati royΗ Arundhati Roy γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1961 στην περιοχή Κέραλα της νότιας Ινδίας, από μητέρα χριστιανή και πατέρα ινδουιστή. Ο γάμος των γονιών της δεν ήταν ευτυχισμένος, αφού ο πατέρας της τους εγκατέλειψε νωρίς. Η μητέρα της όμως ανέπτυξε ιδιαίτερη κοινωνική δράση, ιδρύοντας και διευθύνοντας το σχολείο "Corpus Christi" στο Aymanam, του οποίου η αντιαυταρχική παιδαγωγική άσκησε βαθιά επίδραση στη νεαρή Αρουντάτι.

Σε ηλικία 16 ετών έφυγε για το Νέο Δελχί για να "αναλάβει η ίδια τις ευθύνες του εαυτού της", όπου έζησε για ένα διάστημα πουλώντας άδεια μπουκάλια μπύρας. Τελικά, γράφεται στη σχολή της αρχιτεκτονικής και παντρεύεται τον συμφοιτητή της Gerard Da Cunha, έναν "απίστευτο άνθρωπο", όπως λέει η ίδια. Μετά την αποφοίτησή τους, ανακαλύπτουν ότι κανένας τους δεν έχει ιδιαίτερη κλίση για την αρχιτεκτονική και καταφεύγουν στην εξωτική Γκόα, όπου θα προσπαθήσουν να ζήσουν σαν "παιδιά των λουλουδιών", φτιάχνοντας και πουλώντας κέικ για τους τουρίστες.
Η Αρουντάτι εγκαταλείπει το εγχείρημα, όταν κουράζεται από το φαινόμενο του μαζικού τουρισμού και συνειδητοποιεί τη ματαιότητά του, επιστρέφει στo Ν. Δελχί και εργάζεται για λίγο στο Εθνικό Ινστιτούτο Πολεοδομίας. Ο σκηνοθέτης Pradeep Krishen -μελλοντικός νέος της σύντροφος-, με τον οποίο γνωρίζεται τυχαία, της προτείνει έναν μικρό ρόλο στην ταινία "Massey Saab". Αυτό γίνεται αφορμή η Αρουντάτι να στραφεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή σεναρίων για τηλεταινίες και σήριαλ που προβάλλονται στην τηλεόραση ("In Which Annie Gives It Those Ones", "Electric Moon", κ.ά.), χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία.
Μετά την έκδοση και ενός βιβλίου κινηματογραφικής κριτικής, που προκαλεί εντάσεις, αποσύρεται στο γράψιμο, για πρώτη φορά, ενός προσωπικού μυθιστορήματος, με αποτέλεσμα το "Ο θεός των μικρών πραγμάτων", που ολοκληρώνεται το 1996. Ο Ινδός λογοτεχνικός πράκτορας του Harper Collins που το διαβάζει ενθουσιάζεται και ο David Godwin από την Αγγλία, που παραλαμβάνει το χειρόγραφο, παίρνει αμέσως το αεροπλάνο για την Ινδία -αφού η Αρουντάτι δεν έχει ούτε φαξ- για να υπογράψει πρώτος συμβόλαιο μαζί της.
arundhati roy-1Το βιβλίο εκδίδεται τελικά στο Ν. Δελχί τον Απρίλιο του 1997, γίνεται αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε Βρετανούς και Αμερικανούς εκδότες για τα πνευματικά του δικαιώματα, και καταλήγει στον Random House με προκαταβολή 500.000 λιρών. Στη συνέχεια μεταφράζεται σε 21 γλώσσες, και η φήμη του οδηγεί σε ένα διεθνές μπεστ σέλερ που κερδίζει το βραβείο Booker τον Οκτώβριο του 1997 (το πρώτο αγγλόφωνου Ινδού συγγραφέα που ζει στην Ινδία).
Τον Ιούλιο του 1999, η Αρουντάτι Ρόι θέλοντας να υπερασπιστεί τον τίτλο του βιβλίου της, γίνεται ένας "Θεός των μικρών πραγμάτων" για να σταθεί στο πλευρό των αγροτών της κοιλάδας Ναρμάντα της Κεντρικής Ινδίας, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, επειδή εναντιώθηκε μαζί τους στην κατασκευή ενός γιγάντιου φράγματος, απειλή για την ευημερία της περιοχής.
Το αποτέλεσμα ήταν το βιβλίο "Η αξία της ζωής". Τον Σεπτέμβριο του 2001, αμέσως μετά την επίθεση κατά των Διδύμων Πύργων και την κήρυξη του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας" από τις ΗΠΑ, η Ρόι δημοσίευσε το άρθρο "Η άλγεβρα της αιώνιας δικαιοσύνης" στην εφημερίδα Guardian, όπου ισχυρίζεται ότι "όσες φορές οι ΗΠΑ ξεκινούν έναν πόλεμο, αναπτύσσεται μια δυναμική, μια λογική και μια νομιμοποίηση εκ των υστέρων που κάνει να ξεχαστούν οι λόγοι για τους οποίους άρχισε ο πόλεμος". Για την αντιπολεμική της δράση, που συνεχίζεται, τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης του Σίδνεϋ το 2004.

Τίτλος: Το Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας

Ξενόγλωσσος τίτλος: The Ministry of Utmost Happiness
Συγγραφέας: Αρουντάτι Ρόι
Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου
Επιμέλεια: Χρυσούλα Τσιρούκη
Φωτογραφία εξωφύλλου: Mayank Austen Soofi
Εκδότης: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

logo-3d-small